پینه دوز
مدتا یه پینه دوز بود دلا رو وصله میکرد ...... دلای پاره پوره ٬ چروکیده٬ پر غم و درد...... مرد بیچاره رو با درددل امیخته بودن. ..... واسه تعمیر دلا رو دور و برش ریخته بودن....... غصه غم تو یه دل مثال سنگ شده بود..... یه دلی وصله میخواست یه دلی تنگ شده بود....یه دلی رنگ جلاش پاک شده بود.... یه دلی ارزو هاش خاک شده بود.... یکی سوراخ شده ٬ خون چکه میکرد.... بس که پر شور میتپید رگ هاش رو صد تیکه میکرد.... یه دلی سوخته ٬ پوسیده و تاول زده بود.... واسه تعمییر وصلش دیگه هیچ چاره نبود..... برید اونو واسه ی وصله ی دل های دیگه .... کرد تعمییر از اون دل همه دل های دیگه ..... گرچه اون دل ز میون رفت و ز هستی وا موند.... بر دل هرکسی از اون اثری بر جا موند... هر که خود باخته تر مهر کسان بگزیند..... پاره دل شده بر قلب همه بنشیند..... زین چنین حرمت ما بر دل پر مهر شماست ..... که ز صد پاره دل ما اثری هم انجاست

آموزش زبان در خواب Close
تبلیغات در بلاگ اسکای
سه شنبه 24 بهمن ماه سال 1385

 

 

    نه سر دارم که پیچم از کمندت

                                نه پا دارم که بگریزم زبندت

   گرفتاران  بندت را نباشد

                                رهایی تا بمیرند  از کمندت

  دلم شاد است دراین عمر کوتاه

                                 که دل بستم بگیسوی بلندت


دوشنبه 23 بهمن ماه سال 1385
کنگره عشق

کنگره عشق نیست منزل هر بوالهوس                      طایر این اشیان جان حسین است وبس

قله قاف وجود منزل عنقا بـــــــــــــود                           برسر این اشیان پرنگشاید  مگـــــــــس

پایه اوصاف او فوق اشارات ماست                               رفعت این پایه نیست افئده را دسترس

محفل ایجاد را اوست چراغ ازل                                    تا ابد از نور او مشعله ها مقتبس

وجه جمال وجلال اوست که برنیک وبد                            جلوه کندبی حجاب در نفس باز پس

گشت چو کرب وبلا عارج معراج عشق                            روح امینش فشاند گرد زسم فرس

او قفس تن شکست تا بقفس ماندگان                           درپی او بشکنند قالب تن راقفس

کشته بسی دیده ام درهوسی داده جان                        زنده چواو کس ندید کشته به ترک هوس

کشته غفلت بود هرکه تورا کشته خواند                         ای دم جان پرورت زنده دلان رانفس

تقدیم به حضرت زینب(س) که همواره باحسین(ع) بود

                         تمام زندگی مال حسینه            دلم همواره دنبال حسینه

که فرمود: ماندیدیم الا زیبایی (مارایت الا جمیلا)


سه شنبه 17 بهمن ماه سال 1385

همیشه فکر میکردم هرنوشته ای ارزش یه بار خووندنو داره دراین مدت کمی که با این دنیای مجازی قشنگ

ووبلاگ نویسی اشنا شدم دیدم اکثر دوستان وبلاگی چه هنرمندانه دلنوشته هاشون و برای غریبه های اشنا

بیان میکنند.بویژه انکه بعضیها استادانه با عکسها ومناظر زیبادرانتقال موضوعات مختلف احساسات پاک ودوست

داشتنی خودشون منتقل می کنند ومن درهمین مدت کم توونسته بودم با یه انرژی مثبت برا همشون دعا کنم

وبراشون خیر ارزو کنم الان هم این احساس را دارم اما امروز که بعد از ایام عزاداری سیدالشهدا (ع) ویاران عزیزش

اومدم تو این دنیای مجاز به وبلاگی بر خوردم که خیلی متاثر شدم.نویسنده کل عاشورا وقیام امام حسین (ع)رابه

سخره گرفته ودرپایان با توهین زیاد با مردم عزیز کشورم ایران همه تاریخ را جعلی وساخته ذهن یه عده ادم بیمار وجاهل

تصورکرده بود .نمی دانم چرابعضیها میخواهند خاک به صورت خورشید بپاشند !شاید میخواهند بفهمانند که یه عده ایی

هنوز درصف یزید ویزیدیان هستند .دراون که کسی شک نداره اما اینکه توی این دنیا ی وبلاگ وبا زبان وطنی کسی این

کارو میکنه چرا؟

فکر کردم خدا برام پیام فرستاده تو که دوستداری پینه دوز بشی تا بتونی دلی رو وصله کنی اول به دلت نگاه کن ببین چه

وضعی داره .این مطالب و که دارم مینویسم دارم میسوزم وبااشک مینویسم هدیه میکنم به یه دوردانه ایی وهمه دوستان

امام حسین (ع) ویاد اوری میکنم به خودم که اخه بابا هنوز اگه خوب گوش کنی صدای ضجه والعطش کودکان کربلا را میشنوی

خوب گوش کن........صدای زنگ قافله اسیری حضرت زینب(س) وبچه هایی یتیم اهل بیت پیغمبر(ص). یه باره دیگه از نهانپرده

 دلت نگاه کن ببین که راست میگم.

 

                         بعداز وفات ماتربت ما درزمین مجو                       درسینه های مردم عارف مزار ماست         التماس دعا

 


   1      2    >>
عناوین آخرین یادداشت ها
خوش آمدید
شهریور 1387
ش ی د س چ پ ج
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          
آرشیو
عضویت کاربران بلاگ اسکای
نام کاربری