پینه دوز

		پینه دوز

مدتا یه پینه دوز بود دلا رو وصله میکرد ...... دلای پاره پوره ٬ چروکیده٬ پر غم و درد...... مرد بیچاره رو با درددل امیخته بودن. ..... واسه تعمیر دلا رو دور و برش ریخته بودن....... غصه غم تو یه دل مثال سنگ شده بود..... یه دلی وصله میخواست یه دلی تنگ شده بود....یه دلی رنگ جلاش پاک شده بود.... یه دلی ارزو هاش خاک شده بود.... یکی سوراخ شده ٬ خون چکه میکرد.... بس که پر شور میتپید رگ هاش رو صد تیکه میکرد.... یه دلی سوخته ٬ پوسیده و تاول زده بود.... واسه تعمییر وصلش دیگه هیچ چاره نبود..... برید اونو واسه ی وصله ی دل های دیگه .... کرد تعمییر از اون دل همه دل های دیگه ..... گرچه اون دل ز میون رفت و ز هستی وا موند.... بر دل هرکسی از اون اثری بر جا موند... هر که خود باخته تر مهر کسان بگزیند..... پاره دل شده بر قلب همه بنشیند..... زین چنین حرمت ما بر دل پر مهر شماست ..... که ز صد پاره دل ما اثری هم انجاست


جمعه 27 مهر ماه سال 1386
ای دوست
ما گرفتار سر زلف تو هستیم ای دوست رشته مهر تو زاغیار گسستیم ای دوست برگرفتیم دل از غیر تو جانا! اما دل بر ان عشق گرانبار تو بستیم ای دوست تا اسیر غم جانسوز تو گشتیم همه از غم عالم هستی همه رستیم ای دوست جلوه کن جلوه٬ایا دلبر یکتا!که دگر شیشه صبر و تحمل بشکستیم ای د وست
1:15 PM \| پینه دوز \| نظرات [10]

عناوین آخرین یادداشت ها

خوش آمدید

آرشیو

لینک های روزانه

اعلامیه جهانی حقوق بشر

سازمان ملل متحد